Nadwzroczność (hyperopia) to wada wzroku polegająca na tym, że wyraźnie widzisz przedmioty znajdujące się w oddaleniu, lecz niewyraźnie te znajdujące się blisko. Nadwzroczność powstaje, gdy gałka oczna jest zbyt krótka w stosunku do mocy rogówki i soczewki oka. W takiej sytuacji promienie świetlne skupiają się za siatkówką. Dalekowzroczność często można rozpoznać zaraz po urodzeniu i bywa dziedziczna.

Jak mogę sprawdzić czy mam nadwzroczność?

Do symptomów należą: niewyraźne widzenie przedmiotów znajdujących się blisko, mrużenie oczu i przemęczenie wzroku. Możesz także doświadczać bólu głowy po dłuższym czasie spędzonym na  czynnościach wzrokowych wykonywanych w bliskich odległościach, takich jak czytanie. Nadwzroczność jest diagnozowana podczas pomiaru wady wzroku.

Czy mój wzrok będzie się zmieniać?

U większości osób, które ukończyły 40 rok życia, zaczyna pojawiać się prezbiopia, która powoduje, iż wykonywanie czynności wzrokowych w bliskich odległościach staje się trudniejsze. Rozwój prezbiopii może sprawić, że objawy nadwzroczności staną się bardziej dokuczliwe.

Jak leczy się dalekowzroczność?

Nadwzroczność można korygować za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych. Korekcja wymaga soczewki posiadającej dodatnią moc optyczną, co pozwala na ostre widzenie przedmiotów znajdujących się blisko.

Poniżej pokazano w jaki sposób sferyczne soczewki kontaktowe korygują dalekowzroczność:

Kształt oka dalekowzrocznego sprawia, że obraz ogniskowany jest za siatkówką, co z kolei powoduje zamazane widzenie znajdujących się blisko przedmiotów.

Poprzez dobranie odpowiedniej mocy szkieł okularowych lub soczewek kontaktowych korygujemy wadę wzroku, tworząc na siatkówce ognisko, w miejscu gdzie obraz jest najbardziej ostry.

Zadzwoń do nas!